تا اواسط قرن 19 علت مرگ و میر بالای مردم در بیمارستان ها و نیز شیوع گسترده بیماری های عفونی در سطح جوامع ناشناخته بود. در سال 1847 مطالعات Oliver Wendell و Florence Nightingale در اتریش و آمریکا نشان داد که دست های آلوده، یکی از علل اصلی گسترش بیماری ها و افزایش نرخ مرگ و میر در جهان است. این موضوع به خصوص در بیمارستان ها بسیار حائز اهمیت بود چرا که عفونت های بیمارستانی به عنوان عفونت ثانویه به بیماران و به ویژه به زنان باردار منتقل می شد و پس از جراحی ها و زایمان ها، آمار مرگ ناشی از عفونت های خونی بسیار نگران کننده بود. پس از سال ها تحقیق و بررسی و شناخت عوامل مختلف میکروبی، علم بهداشت و درمان توانست جامعه جهانی را به سوی عصر جدیدی از علم سلامت رهنمون شود. یکی از اصلی ترین دستاوردهای علم نوین بهداشت، وضع قوانین سختگیرانه در خصوص بهداشت دست به ویژه در بیمارستان ها بود که منجر به فرهنگ سازی قوی و متعاقب آن کاهش چشمگیر مرگ و میر بود. در این راستا شرکت های تجاری فعال در حوزه بهداشت دست نیز تحت نظارت سازمان های بهداشت شروع به فعالیت کردند و با تولید فرمولاسیون های قوی و ایمن، انتقال عوامل میکروبی در سطح جامعه و بیمارستان ها را به حداقل رساندند. اکنون با سپری شدن چند دهه از شناخت موضوع بهداشت دست، نه تنها اهمیت آن کمرنگ نشده است بلکه روز به روز نیاز به یادآوری این موضوع افزایش می یابد.

سازمان جهانی بهداشت با توجه به چشم انداز خود، هر ساله در تاریخ مشخصی روز جهانی بهداشت دست را برگزار می کند تا به جوامع یادآور شود که چه اندازه انجام یک عمل روزانه ساده اما مفید می تواند حال و آینده بشر را دگرگون کند. این تاکیدها و یادآوری ها و به دنبال آن به راه افتادن کمپین های مختلف بهداشت دست سبب فرهنگ سازی و تغییر رفتار اجتماعی و بهداشتی مردم در سرتاسر جهان شده است. اکنون که در سال 2020 با وجود پیشرفت های پزشکی قابل ملاحظه در سال های اخیر نه تنها اهمیت بهداشت دست کم رنگ نشده است بلکه از هر زمانی این موضوع بیشتر به ما ثابت شد که یک اصل ساده اما مهم تا چه اندازه می تواند در سلامتی افراد و جامعه موثر باشد. با این حال متاسفانه تعداد کثیری از افراد در جامعه به دلیل ناآگاهی هنوز اهمیت بهداشت دست را درک نکرده اند و به عنوان ناقلین و حاملین عوامل میکروبی انواع بیماری ها را در سطح جامعه پراکنده می کنند.

بروز بیماری نوپدید COVID-19 در قرن 21 نشان می دهد که موضوع بهداشت دست از اصلی ترین و کلیدی ترین راهکارها برای پیشگیری از عوامل میکروبی است و هر یک از ما در جامعه برای سلامتی خود و اطرافیان موظف به پیروی از اصولی هستیم که طی چندین دهه کار مطالعاتی و تحقیقاتی به دست آمده است و این رفتار بهداشتی یک مسئولیت انسانی و رسالت اجتماعی در کنار سایر وظایف انسانی است. برخی افراد با این پندار که از نظر سلامت و سیستم ایمنی در سطح مطلوبی قرار دارند بهداشت دست را نادیده می گیرند اما غافل از اینکه در خانواده و یا اطرافیان، افرادی هستند که دارای بیماری های زمینه ای و یا اختلالات ایمنی هستند و بدن آنها یارای مقابله با برخی میکروب ها را ندارد. بنابراین شایسته است که برای حفاظت از جان سایر انسان ها، در رفتارهای فردی و اجتماعی خود بازنگری نمائیم.